Teatr Muszelka to bardzo kameralny, jednak niezwykle poważany teatr na przedmieściach, dysponujący doskonałą obsadą zarówno wspaniałych aktorek, jak i misternie wykonanych ceramicznych golemów scenicznych.

Za dwa dni Muszelka ma wystawiać spektakl “Kopciuszek”, podczas którego młody hrabia Dante Jollymere chce się oświadczyć wybrance swojego serca z użyciem niezwykłych, wykonanych z akwamarynu pantofelków - które mają być częścią spektaklu i obecnie znajdują się pod pieczą dyrektora Muszelki.

A przynajmniej znajdowały się, bo jeden z nich zniknął bez śladu.

Zostaliście wynajęci, by dyskretnie odzyskać zaginiony przedmiot i niedopłacić do skandalu, który mógłby zachwiać reputacją Muszelki.

Mieliście do ubicia prosty interes. Kaelen Karlov, dziedzic największego przestępczego imperium w mieście, chciał załatwić coś na boku, z dala od czujnego oka ojca. Spotkanie w szklarni miało być szybkie, ciche i zyskowne. Zamiast tego znaleźliście jego stygnące ciało z poderżniętym gardłem, a chwilę po was do środka wpadła zbrojna straż. Ktoś zagrał wami jak pionkami i zrzucił na was całą winę. Teraz jesteście zwierzyną. Zdesperowany ojciec zamknął miasto szczelną magiczną barierą, a za wasze głowy wyznaczył tak absurdalną nagrodę, że poluje na was dosłownie każda ulica. Co gorsza, w pogoń ruszyła elita gildii łowców nagród, bezwzględni specjaliści.

Ucieczka przez spowite mrokiem slumsy szybko staje się koszmarem. Zmęczenie i ciągłe osaczenie sprawiają, że rzeczywistość zaczyna się zacierać, a w wasze umysły wkrada się paranoja. Zwykli przechodnie wydają się wrogami, każdy cień w zaułku staje się zagrożeniem, a zaufanie to teraz luksus, na który was nie stać. Jesteście ścigani, zaszczuci i łamani psychicznie. Macie jednak jeden atut: zgubioną przez prawdziwego mordercę broszkę. To wasz jedyny bilet do bezpiecznej strefy i wskazówka, gdzie szukać kogoś, kto pociąga za sznurki.

Na trakcie do Altdorfu, tam, gdzie rzeka spowita jest mgłą, stoi stary kamienny most. Mieszkańcy pobliskich wsi omijają go szerokim łukiem, a handlarze płacą ciężkie monety, by przeprawiać się łodziami w mniej bezpiecznych miejscach. | Powiadają, że most jest przeklęty. Każdy, kto próbował przejść nim po zmroku nie wrócił. Strażnicy dróg powtarzają, że to tylko złodzieje i bandyci. Wieśniacy mówią o duchach żołnierzy, którzy przed laty zostali tu wyrżnięci w krwawej zasadzce. Ale wszyscy zgadzają się co do jednego: po zmroku kamienny łuk należy tylko do umarłych.

Ktoś jednak musi położyć temu kres, czas przekroczyć tajemnice mostu.